Top
 

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΑΤΡΑ – ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΑΧΑΪΑ ΚΛΑΟΥΣ 3/12/2017

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΑΤΡΑ – ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ – ΑΧΑΪΑ ΚΛΑΟΥΣ 3/12/2017

17€

ανα άτομο

Αναχώρηση 8:00 π.μ. για Ισθμό – Κιάτο όπου στάση για καφέ. Συνεχίζουμε για Πάτρα. Εκεί θα επισκεφθούμε την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, όπου μαρτύρησε ο άγιος. Παραμονή για προσκύνημα. Επόμενη στάση στις εγκαταστάσεις της οινοποιητικής εταιρείας “Αχάϊα Κλάους” σε μια όμορφη τοποθεσία με εκπληκτική θέα…

Αναχώρηση 8:00 π.μ. για Ισθμό – Κιάτο όπου στάση για καφέ. Συνεχίζουμε για Πάτρα. Εκεί θα επισκεφθούμε την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, όπου μαρτύρησε ο άγιος. Παραμονή για προσκύνημα. Επόμενη στάση στις εγκαταστάσεις της οινοποιητικής εταιρείας “Αχάϊα Κλάους” σε μια όμορφη τοποθεσία με εκπληκτική θέα προς τον Πατραϊκό Κόλπο. Γεύμα στην Πάτρα. Αργά το απόγευμα επιστροφή στην Αθήνα με ενδιάμεση στάση για καφέ.

 

Τιμή συμμετοχής: 17 €

  • Ημ/νια αναχώρησης
    03/12/2017
  • Ημ/νια επιστροφής
    03/12/2017

Τοποθεσία Εκδρομής

Η Πάτρα είναι το μεγαλύτερο οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της Πελοποννήσου και της δυτικής Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων χιλιετιών της ιστορίας της και ειδικότερα κατά την Ρωμαϊκή περίοδο, όπου η πόλη άκμασε, η Πάτρα αποτέλεσε κοσμοπολίτικο κέντρο της Μεσογείου. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, είναι ο τόπος του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος είναι και ο πολιούχος άγιος της πόλης. Επίσης στην Πάτρα δεσπόζει ο επιβλητικός Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέα που αποτελεί την μεγαλύτερη εκκλησία της Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες των Βαλκανίων, όπου εκεί επίσης βρίσκονται φυλαγμένα λείψανα του αγίου και μικρά τμήματα του σταυρού που μαρτύρησε και μαζί με τον παλαιότερο όμορο και ομώνυμο μικρότερο ναό συνθέτουν έναν σημαντικό χώρο προσκηνύματος για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο. Κατά την Επανάσταση του ’21 η Πάτρα ήταν από τις πρώτες πόλεις της Πελοποννήσου που εξεγέρθηκαν εναντίον των Τούρκων, αν και παρέμεινε υπό την κατοχή τους έως το 1828 (αναλυτικότερα βλέπε: Ξεσηκωμός της Πάτρας). Αποκαλείται Πύλη της Ελλάδας προς τη Δύση, καθώς είναι διεθνές εμπορικό κέντρο, μεγάλο λιμάνι και κομβικό σημείο για το εμπόριο και την επικοινωνία με την Ιταλία και την ευρωπαϊκή δύση ευρύτερα. Η πόλη διαθέτει δύο πανεπιστήμια (Το Πανεπιστήμιο Πατρών και το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο) και ένα Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Τ.Ε.Ι.) και συνδεδεμένα με αυτά ερευνητικά ινστιτούτα, που την καθιστούν επιστημονικό κέντρο με σημαντικές επιδόσεις στην τεχνική εκπαίδευση. Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης», που εγκαινιάστηκε και τέθηκε σε λειτουργία το 2004, συνδέει το προάστιο της Πάτρας Ρίο με το χωριό Αντίρριο της Αιτωλοακαρνανίας, ενώνοντας έτσι την Πελοπόννησο με τη δυτική Στερεά Ελλάδα. Η γέφυρα επίσης αποτελεί τμήμα της Ιόνιας Οδού (Α5) και της Ευρωπαϊκής Οδού 55 (Ε55). Η πόλη καυχιέται και φημίζεται για το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό, μεσογειακού τύπου καρναβάλι της, το περίφημο και ξακουστό Πατρινό καρναβάλι, με πληθώρα εκδηλώσεων και τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του οποίου είναι τα φαντασμαγορικά, ευφάνταστα και σατιρικά άρματα, τους θεαματικούς χορούς και τις παρελάσεις. Η τοπική πολιτιστική σκηνή ξεχωρίζει στις θεατρικές και πλαστικές τέχνες και τη σύγχρονη αστική λογοτεχνία. Η πόλη της Πάτρας ήταν επίσης η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2006. Η Πάτρα και η ευρύτερη περιοχή έχει μακρά παράδοση στα πολιτικά πράγματα της χώρας, έχοντας αναδείξει μεγάλο αριθμό Πρωθυπουργών στην ελληνική ιστορία: η οικογένεια Παπανδρέου (τρεις Πρωθυπουργοί, Γεώργιος, Ανδρέας, Γιώργος), ο Δημήτριος Γούναρης, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είναι μερικά γνωστά παραδείγματα. Πατρινός ήταν και ο πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος. Η πιο κοινή εξήγηση που δίδεται για την ονομασία της πόλης βασίζεται στην μυθολογία και σύμφωνα με αυτή προέρχεται από τον Πατρέα, το μυθικό οικιστή της πόλης, έναν Αχαιό με καταγωγή από τη Σπάρτη[3]. Κατά τον μύθο, ο Πατρέας, αφού ήρθε επικεφαλής αποίκων στην περιοχή της Αρόης, έδιωξε τους Ίωνες κατοίκους της και μεγάλωσε την πόλη μέσω της συνένωσης των προϊστορικών οικισμών της Αρόης, της Άνθειας και της Μεσσάτιδος και έδωσε στο συνοικισμό το όνομα Πάτραι (πληθυντικός αριθμός). Το 1859 ο Γουσταύος Κλάους, αντιπρόσωπος της εταιρείας Φελς και Σια, προβαίνει στην αγορά μια έκτασης 60 στρεμμάτων στα 500 μέτρα υψόμετρο, στην περιοχή του Ριγανόκαμπου από τον κτηματία Γεώργιο Κωστάκη. Εκεί έχτισε την θερινή κατοικία του, στην οποία φρόντισε να φυτέψει αμπέλια. Το 1861 ιδρύει την οινοποιητική εταιρεία Αχάια Κλάους. Στην αρχή διαχειριζόταν το κτήμα του με την εταιρεία "Γιάκομπ Κλίπφελ". Τα πρώτα χρόνια της Αχάια Κλάους ήταν πραγματικά δύσκολα, αφου επιθέσεις των συμμοριών της περιοχής ήταν καθημερινό φαινόμενο. Παρόλα αυτά κατάφερε να επιβιώσει και να εδραιωθεί στην περιοχή χάρη στους δεσμούς του με την κεντρική εξουσία.[1] Το 1872 οι ιδιοκτήτες της Φελς και Σια, ο Θεόδωρος Χάρμπουργκερ και ο Γουσταύος Κλάους αποφάσισαν να ιδρύσουν την εταιρεία "Αχάϊα Ανώνυμη Εταιρεία Οινοποιΐας". Από το 1873 έως το 1881 την διεύθυνση της εταιρείας ανέλαβε ο Αιμίλιος Βερλ. Από το 1883, οπότε και ανέλαβε την διεύθυνση της εταιρείας ο Γουσταύος Κλάους, έως το 1908 η εταιρεία επικεντρώθηκε στην παραγωγή ευγενών κρασιών, όπως η "Μαυροδάφνη", καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, στην παραγωγή "Δεμέστιχας". Μετά τον θάνατο του Κλάους η εταιρεία πέρασε στα χέρια του Γκούντερντ αλλα με το ξέσπασμα του Α' Παγκόσμιου Πολέμου αναγκάστηκε να πουλήσει την εταιρεία και να καταφύγει στο εξωτερικό. Μέχρι το 1920, οπότε και η εταιρεία πέρασε στα χέρια του Βλάσση Αντωνόπουλου, η Αχάια Κλάους είχε μειώσει αισθητά την παραγωγή της. Από το 1920, με ένα μικρό διάλειμμα την περίοδο της Κατοχής, η εταιρεία αναπτύχθηκε ραγδαία. Το αποκορύφωμα έφτασε το 1955 όταν την επιχείρηση ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Αντωνόπουλος, ο οποίος εφοδίασε με νέα μηχανήματα το οινοποιείο ενώ φρόντισε και για την πρόσληψη ειδικών επιστημόνων. Το 1983 η εταιρεία έθεσε σε λειτουργία το νέο εμφιαλωτήριο. Το 1997 την θέση του προέδρου και του διευθύνοντα συμβούλου ανέλαβε ο Νίκος Καραπάνος. Η Αχάια Κλάους με το πέρασμα των χρόνων έχει τιμηθεί με 15 μεγάλα βραβεία, 51 χρυσά μετάλλια, 38 αργυρά και 32 διπλώματα.